Gezellig met z'n zessen

2-3 juni 2012

Etappe 8 en 9,

Zaterdagochtend Frans en Dorrie vertrek vanuit Putten naar Coevorden. Met de trein want dat was het meest praktisch.

Theo en Marga gaan vanuit Arnhem met de auto tot Ommen en reizen met de trein van Ommen tot Coevorden alwaar we starten met de wandeling.

We zien elkaar op station Ommen, ook al zaten we het laatste stukje in dezelfde trein.

Allereerst op zoek naar: koffie en toilet.

Dit vonden we al snel in een overdekt winkelcentrum in Coevorden.

Opgewekt begonnen we aan de etappe van 19 km. Het weer was fantastisch – droog en niet te warm. Het perfecte wandelweer.

We stonden stil bij een richtingaanwijzer richting kunstwerk ‘de drentse poort’, leuk maar om nou heel veel om te lopen vonden we niet aantrekkelijk. Na een paar kilometer kwamen we erachter dat de route langs dat kunstwerk liep en dat we de verkeerde route liepen. Jammer daardoor hebben we een mooi stuk van de route gemist.  We liepen dit stuk voornamelijk langs of op provinciale wegen.

Na enkele kilometers bereikten we het dorpje Gramsbergen. Het hele dorp was uitgelopen voor de plaatselijke sportwedstrijden. Wat was het druk op het sportveld aan de rand van het dorp. Volgens ons zou er echt niemand meer zijn in het dorp. Het bleek gelukkig bijna niemand want we vonden een bakkerijtje met klein terras waar we wat dronken en genoten van heerlijk gebak.

Verder weer door het kleine dorpje Ane ( een paar huizen en een school) , voornamelijk door landelijk open gebied.  Hardenberg kwam in zicht. Het was de bedoeling dat we het laatste stuk langs de Vecht zouden lopen maar een grote Schotse Hooglander versperde ons de weg. Aangezien Marga juist een verhaal had verteld over een stier die een man op de horens had genomen en deze man met trauma helikopter naar het ziekenhuis moest worden vervoerd namen we het zekere voor het onzekere en liepen maar weer over de provinciale weg.

Een prachtige fiets/loopbrug leidde ons Hardenberg in. Meteen konden we op zoek naar ons ‘vrienden op de fiets’ adres. 

Een bijzonder adres; zes slaapplekken in een kleine eengezinswoning. Wij logeerden er met z’n viertjes en er waren ook nog 2 andere pieterpad-wandelaars die er overnachten.  Alles over handdoeken, badmatjes, ventilatie werd uitvoerig maar zeer vriendelijk uitgelegd.  Bij het kopje thee dat we kregen werd ons gevraagd wat en hoeveel we de volgende ochtend wilden eten. 

 ‘s Avonds lekker gegeten in een restaurant in het centrum van Hardenberg. Na het eten nog even naar binnen in een plaatselijk café waar het laatste half uur van een voetbalwedstrijd kon worden bekeken.

Terug naar ons logeeradres en op tijd naar bed. De volgende ochtend om beurten in de badkamer. Dit liep wonderwel gesmeerd. Met z’n zessen aan een grote tafel ontbijten. Gezellig.

Na het ontbijt weer op pad en nu konden we al snel onze regenkleding aandoen. Het was het weekend van verkeerde paden nemen, dus een wegomlegging kwam niet als verrassing. Het lukte ons om de juiste weg te vinden en weldra werden we ingehaald door onze medegasten. Zij waren eerder vertrokken maar waren verkeerd gelopen.  Het bleef regenen dus we hoopten steeds meer dat de koffiegelegenheid in het volgend dorpje open zou zijn. Het aangegeven adres op de plattegrond was gesloten maar we hadden geluk.

We werden bij een verbouwde boerderij/ koffiegelegenheid/ bed and breakfast in wording enthousiast ontvangen. Even later arriveerden daar ook de medegasten. Lekker koffie gedronken, koek gegeten en de locatie bewonderd. Met z’n zessen zijn we daarna verder gelopen. Leuk om anderen te ontmoeten. Na een tijdje liep er nog een zevende persoon met ons mee. Deze meneer liep een half uurtje met ons mee maar wilde vaker uitrusten en het wat langzamer aandoen. En nog steeds regende en miezerde het. Het landschap was landelijk, een enkele boerderij en wat bossen. Toen we Ommen naderden viel de groep van zes uiteen. Gewoon vanzelf. Jammer dat we geen afscheid konden nemen van onze mede-pieterpadwandelaars. Het station van Ommen ligt een eind buiten het centrum dus van Ommen hebben we weinig mogen zien. Uiteindelijk was het droog geworden. Ondanks de regen was het een mooie wandeling. Bij het station was een zeer gezellige stationsrestauratie. Dat zie je niet vaak meer. Wat gegeten en gedronken en daarna de trein genomen naar huis.