3 bergen en 'n ravijn

3-4 oktober 2012

Etappe 10 en 11

Ommen - Hellendoorn

Hellendoorn - Holten

Omdat zowel aan de start als aan het eind van deze etappe een treinstation is besluitenn we met het openbaar vervoer te gaan.

In Ommen ontmoeten we elkaar, het laatste stuk zaten we weliswaar in dezelfde trein maar hadden geen moeite gedaan elkaar op te sporen.

We beginnen in Ommen precies zoals we vorige keer daar gestopt zijn....met regen ....en met koffie in de stationsrestauratie.

Een sfeervolle stationsrestauratie - die vindt je niet meer overal.

Na de koffie hijsen we ons in onze regenpakken en we beginnen aan de wandeling. We hebben geluk. De regen is al overgegaan in lichte miezer en al snel stopt dit ook. Nog wat gedruppel uit de bomen en al snel kan ons regenpak uit.

Prachtige wandeling, heel afwisselend, kronkelpaden, hoogteverschillen, bos en hei.

Het stukje langs de dode arm van de Regge is fantastisch mooi. Daarna klimmen over de

Archemerberg, waar je een gigantisch uitzicht hebt over de wijde omgeving. Via de Lemerlerberg naar Lemele. In Lemele bij Zaaldijk konden we gelukkig een kop koffie bestellen. Zaaldijk bleek op zaterdagavond de ultieme uitgaansgelegenheid te zijn voor de jeugd uit de wijde omgeving. Jeugd vanaf 15 jaar wordt met bussen opgehaald en kunnen op zaterdagavond uit hun dak gaan in Zaaldijk.  Dat doen ze dan ook, het is moeilijk om het pand in dusdanige staat te houden dat er ook bruiloften en andere partijen kunnen worden georganiseerd. Wij zijn niet jaloers op de uitbaters. Het laatste stuk van Ommen - Hellendoorn gaat wat meer over verharde weg en langs landerijen, iets eentoniger maar het schiet wel lekker op. Voordat we Hellendoorn bereiken, nog even lekker in het zonnetje zitten op een bankje. Boven de bomen zien we de attracties van avonturenpark Hellendoorn.

Hellendoorn is een sfeervol plaatsje, maar we moeten helaas nog ietsje verder.

Nog ongeveer 20 minuten naar ons overnachtingsadres aan het randje van Nijverdal. Het adres van vrienden van de fiets blijkt een aardige alleenwonende man te zijn. Hij woont in een grote vrijstaande woning uit 1928. Wat oude herkenbare elementen bevat deze woning. Een ruime tweepersoonskamer voor Frans en mij en de ruime zolder voor They en Marga.

's Avonds eten we bij een grieks restaurant in Nijverdal.

Lekker geslapen en een fantastisch uitgebreid ontbijt. Meneer van der Spek vertelt ons dat we geen enkele uitspanning zullen tegenkomen vandaag. Dus geen kopje koffie onderweg. Dat krijgen we dan er nog even achteraan bij het ontbijt. Ook wijst onze gastheer ons op de meest mooie route richting het pieterpad. Inderdaad een prachtig stukje natuur aan de rand van Nijverdal. Langs het Ravijn (zoals het in de volksmond heet). Het spoor en de weg liggen ook een stuk in de diepte. Veel bos en hei vandaag. Zelfs een bankje is moeilijk te vinden en daarom rusten we maar op wat boomstronken. We komen langs een mooi uitzichtspunt met een schuilhut. Dit blijkt niet echt een hut maar enkele wanden met een bankje ertegen. We hebben geluk, in de zon en uit de wind is er een plekje. Daar blijven we wel even. Soms steekt iemand z'n hoofd om de hoek of dit mooie plekje nog niet vrij is. Het is een druk punt, een mooie zondag, fantastisch wandelweer dus meer mensen op de Holterberg. Verder maar weer. Holten is niet echt ver meer. We lopen langs een gedeelte van het wereldtijdpad.  Iedere 25 meter staat een bordje met een jaartal. Daarbij wat informatie over dat jaar. Wij liepen van ongeveer 1940 tot het jaar 2000. Een leuk initiatief. Even lezen wat er in jou geboortejaar is gebeurd.

Bij 2000 kwamen we aan bij station Holten - eindpunt van ons traject. Nog even koffie in het cafeetje tegenover het station en daarna met de trein terug naar Arnhem cq Gouda. Wederom weer een fantastisch weekend, mooi weer, leuk overnachtingsadres en een prachtig stuk natuur.

Gezellig met z'n zessen

2-3 juni 2012

Etappe 8 en 9,

Zaterdagochtend Frans en Dorrie vertrek vanuit Putten naar Coevorden. Met de trein want dat was het meest praktisch.

Theo en Marga gaan vanuit Arnhem met de auto tot Ommen en reizen met de trein van Ommen tot Coevorden alwaar we starten met de wandeling.

We zien elkaar op station Ommen, ook al zaten we het laatste stukje in dezelfde trein.

Allereerst op zoek naar: koffie en toilet.

Dit vonden we al snel in een overdekt winkelcentrum in Coevorden.

Opgewekt begonnen we aan de etappe van 19 km. Het weer was fantastisch – droog en niet te warm. Het perfecte wandelweer.

We stonden stil bij een richtingaanwijzer richting kunstwerk ‘de drentse poort’, leuk maar om nou heel veel om te lopen vonden we niet aantrekkelijk. Na een paar kilometer kwamen we erachter dat de route langs dat kunstwerk liep en dat we de verkeerde route liepen. Jammer daardoor hebben we een mooi stuk van de route gemist.  We liepen dit stuk voornamelijk langs of op provinciale wegen.

Na enkele kilometers bereikten we het dorpje Gramsbergen. Het hele dorp was uitgelopen voor de plaatselijke sportwedstrijden. Wat was het druk op het sportveld aan de rand van het dorp. Volgens ons zou er echt niemand meer zijn in het dorp. Het bleek gelukkig bijna niemand want we vonden een bakkerijtje met klein terras waar we wat dronken en genoten van heerlijk gebak.

Verder weer door het kleine dorpje Ane ( een paar huizen en een school) , voornamelijk door landelijk open gebied.  Hardenberg kwam in zicht. Het was de bedoeling dat we het laatste stuk langs de Vecht zouden lopen maar een grote Schotse Hooglander versperde ons de weg. Aangezien Marga juist een verhaal had verteld over een stier die een man op de horens had genomen en deze man met trauma helikopter naar het ziekenhuis moest worden vervoerd namen we het zekere voor het onzekere en liepen maar weer over de provinciale weg.

Een prachtige fiets/loopbrug leidde ons Hardenberg in. Meteen konden we op zoek naar ons ‘vrienden op de fiets’ adres. 

Een bijzonder adres; zes slaapplekken in een kleine eengezinswoning. Wij logeerden er met z’n viertjes en er waren ook nog 2 andere pieterpad-wandelaars die er overnachten.  Alles over handdoeken, badmatjes, ventilatie werd uitvoerig maar zeer vriendelijk uitgelegd.  Bij het kopje thee dat we kregen werd ons gevraagd wat en hoeveel we de volgende ochtend wilden eten. 

 ‘s Avonds lekker gegeten in een restaurant in het centrum van Hardenberg. Na het eten nog even naar binnen in een plaatselijk café waar het laatste half uur van een voetbalwedstrijd kon worden bekeken.

Terug naar ons logeeradres en op tijd naar bed. De volgende ochtend om beurten in de badkamer. Dit liep wonderwel gesmeerd. Met z’n zessen aan een grote tafel ontbijten. Gezellig.

Na het ontbijt weer op pad en nu konden we al snel onze regenkleding aandoen. Het was het weekend van verkeerde paden nemen, dus een wegomlegging kwam niet als verrassing. Het lukte ons om de juiste weg te vinden en weldra werden we ingehaald door onze medegasten. Zij waren eerder vertrokken maar waren verkeerd gelopen.  Het bleef regenen dus we hoopten steeds meer dat de koffiegelegenheid in het volgend dorpje open zou zijn. Het aangegeven adres op de plattegrond was gesloten maar we hadden geluk.

We werden bij een verbouwde boerderij/ koffiegelegenheid/ bed and breakfast in wording enthousiast ontvangen. Even later arriveerden daar ook de medegasten. Lekker koffie gedronken, koek gegeten en de locatie bewonderd. Met z’n zessen zijn we daarna verder gelopen. Leuk om anderen te ontmoeten. Na een tijdje liep er nog een zevende persoon met ons mee. Deze meneer liep een half uurtje met ons mee maar wilde vaker uitrusten en het wat langzamer aandoen. En nog steeds regende en miezerde het. Het landschap was landelijk, een enkele boerderij en wat bossen. Toen we Ommen naderden viel de groep van zes uiteen. Gewoon vanzelf. Jammer dat we geen afscheid konden nemen van onze mede-pieterpadwandelaars. Het station van Ommen ligt een eind buiten het centrum dus van Ommen hebben we weinig mogen zien. Uiteindelijk was het droog geworden. Ondanks de regen was het een mooie wandeling. Bij het station was een zeer gezellige stationsrestauratie. Dat zie je niet vaak meer. Wat gegeten en gedronken en daarna de trein genomen naar huis.

Vorden - Zelhem

zaterdag 21 mei 2011
etappe 14

Met de trein via Amersfoort naar Zelhem.

Een wandeling van ongeveer 16 kilometer.
Start ongeveer kwart over 12. Al heel snel passeerden we de Pieterpad - plaquette. They en Frans hebben deze ongezien gepasseerd maar Marga en ik hebben er wel even duidelijk stilgestaan.

Prachtig weer, weinig meesjouwen omdat we maar een dag wandelen.
'n kasteeltje, wat boerderijen, langs koolzaadvelden, door bos, langs weilanden en een klein dorp -Varssel.

Op tijd bereikten we Zelhem een voorlopig eindpunt van onze Pieterpad - expeditie.

Zonnige lentewandeling

16/17 april 2011

Etappe 6 en 7

Dit weekend zijn we van plan te wandelen van Schoonloo naar Coevorden. Zoals steeds weer nadenken wat qua vervoer het meest praktisch is.

We ontmoeten elkaar op zaterdagochtend in Coevorden alwaar we een auto laten staan en met een auto doorrijden naar Sleen. In Sleen nemen we de bus naar het startpunt van deze etappe - Schoonloo!

Alles verloopt volgens het boekje - wij zijn op tijd bij de bushalte - de bus vertrekt op tijd - met een praatgrage/gezellige chauffeur zijn we in no-time in Schoonloo. Bij cafe Hegeman starten we onze wandeling.

Ik denk dat geen enkele pieterpadwandelaar cafe Hegeman overslaat - dus wij ook niet. Vol goede moed vertrekken we om half 1.  Het weer is prachtig. Er schijnt een lekker zonnetje, nog niet te warm - uitgelezen wandelweer.

 Al snel komen we in het bos - soms een open plek - het oranjekanaal oversteken en weer bos. Ook het monument voor de twee dames die als eerste het Pieterpad gelopen hebben, hebben we bewonderd.

Gelukkig hebben we voldoende proviand bij ons want cafeetje of terrasje was er deze etappe niet bij.

De laatste drie kilometer lopen we langs weilanden en in de verte zien we al de hoge kerktoren van Sleen.

We bereiken Sleen om 6 uur - 24 kilometer hebben we toch vrij probleemloos volbracht.

Nu op zoek naar ons logeeradres. Omdat de auto in Sleen staat kunnen we dit doen met de auto en een bijkomend groot voordeel is dat we de gehele dag niet met onze weekendbagage hoeven te sjouwen.

Een vrienden van de fiets adres/ tevens bed and breakfast. Ze hebben meerdere kamers en behalve wij vieren zijn er nog vijf andere gasten. Even rusten en douchen.

Omdat Sleen dicht bij Zweeloo ligt waar Jelle's ouders wonen hebben we afgesproken om hen een bezoekje te brengen. Meteen werden we toen voor de maaltijd uitgenodigd.

Erg gezellig was dat - en het is super wanneer er zo'n fantastische maaltijd klaar staat - klaargemaakt door Marieke en Jan.

Daarna terug naar ons logeeradres en maar meteen onze bedden opgezocht. Het is altijd weer lekker slapen na een inspannende dag.

Al vroeg ontbijten! 8 uur was afgesproken. Heerlijk gegeten en om half 10 vertrekken we. Het landschap ziet er nu heel anders uit. Open, veel weiland. Af en toe een boerderij. Hele kleine gehuchtjes van enkele huizen. Holsloot of Den Hool, ja het bestaat echt. Veel te zien o.a. een plek waar men ydillische woonwagens verhuurt. Koffie gedronken bij een klein cafeetje waar de plaatselijke voetbalvereniging zijn overwinning viert. En doorlopen maar weer. Het gaat voorspoedig, ook dankzij de bagage die in de auto ligt.

They zei op een gegeven moment: 'Jullie moeten maar afwachten of ik jullie strakjes wel terug breng naar jullie auto'.  'Nou ja They - dan moeten jullie maar afwachten of je nog wel ooit je bagage, die in onze auto ligt, terug krijgt'.

Dan realiseert They zich ineens dat zijn autosleutel met de bagage in onze auto ligt. In Sleen dus.

We hebben al minstens driekwart van het traject afgelegd. Openbaar vervoer tussen Coevorden en Sleen is er niet of met heel veel omwegen. Teruglopen is wel erg ver. Gelukkig hebben we Marieke in Zweeloo achter de hand. Marieke gebeld of zij zin heeft in een autoritje en een paar mensen van Coevorden naar Sleen kan vervoeren.

Marieke vind het geen probleem en wel een prima uitje.

We kunnen onze wandeling verder naar Coevorden vervolgen. Coevorden heeft nog een prachtig park met enkele vestingwallen en een mooie watertoren.

Uiteindelijk komen we precies op tijd aan bij het station waar marieke na vijf minuten ook arriveert. They en Frans mogen met haar mee en Marga en ik rusten wat uit in het zonnetje op een weinig sfeervol terrasje bij het station waar je nog gratis kunt parkeren. Coevorden is nog geen wereldstad.

Moe en zeer voldaan keren we terug naar huis. Gisteren 24 kilometer, vandaag 21 kilometer gelopen. Een beetje stijf, dat wel maar goed te doen. Een weekend met super fantastisch wandelweer!

Natte winterwandeling

12/13 januari 2011
Etappe 12 en 13

Ik noem deze etappe wel nat maar het regent niet. De omgeving is erg nat, het heeft veel geregend de laatste dagen en het grondwater staat erg hoog.
Omdat de dagen kort zijn in januari hebben we gekozen voor een kort traject.
We slaan enkele etappes over die we later dit jaar zullen inhalen. We wandelen dit weekend van Holten naar Laren en van Laren naar Vorden. Omdat onze auto wordt gerepareerd kiezen we met elkaar om met het openbaar vervoer te reizen tot het startpunt. In Deventer zien we elkaar en gezamelijk reizen we het laatste stukje naar Holten. Geen vertragingen of anderzins. In Holten maar eerst even koffie met een eigengebakken mopke.
We horen al wel dat onze wandeling van koffie drinken aan elkaar hangt maar dat lijkt maar zo. Voor ons voelt dat heel anders. We lopen vandaag naar Laren. Het is niet koud, een graad of 5, wel bewolkt en een beetje somber weer.

Het dorp Holten hebben we al gauw achter ons gelaten. Het traject gaat  over verharde en onverharde wegen, meestal door nogal open veld, soms wat bos, langs de prachtige schipbeek, nog even langs Landgoed Verwolde en al heel op tijd komen we aan in Laren.

Schipbeek

Het is nog te vroeg om naar ons logeeradres te gaan dus even het dorp verkennen. Een standbeeld van Albert Mol, enkele winkeltjes en julle raden het al ...... even binnen kijken of we in dit restaurant vanavond kunnen gaan eten. En terwijl we genieten van capucino of muntthee realiseert Marga zich ineens dat ze heeft vergeten uit te checken. Leve de ov-chipkaart. Wat nu? Niet uitchecken kost een vermogen en je krijgt het bedrag niet meer terug van NS. Eigen schuld- dikke bult. Terug naar Holten om uit te checken- dit is ongeveer 15 kilometer - lopend minimaal 3 uur, met openbaar vervoer of liften eigenlijk een wippie. They offert zich op om met Marga's kaart uit te gaan checken. Allereerst probeert hij een lift te krijgen naar Holten. Hij heeft  ruim een half uur om proberen een lift te krijgen voordat de bus vertrekt. Uiteindelijk toch maar de bus genomen waar hij de enige passagier is. In Holten pasje uitchecken - een kwartiertje wachten op de bus - en in dezelfde bus met dezelfde chauffeur weer terug naar Laren. Hij is weer de enige passagier. De buschauffeur is Marga vast dankbaar, hij heeft tenminste een gezellig, zinvol ritje. Wij zijn ondertussen maar naar ons logeeradres gegaan, een onderkomen uit het boekje "Vrienden op de fiets".  Wat een fantastisch onderkomen dit keer. De bovenverdieping voor ons viertjes - 2 slaapkamers met een tussenruimte met koelkastje, zitgelegenheid, de mogelijkheid om koffie of thee te maken en w.c./badkamer.

's Avonds, ontzettend lekker, uitgebreid eten. Wandelen en eten is toch vermoeiend, dus al heel op tijd zoeken we onze bedden op om te gaan slapen. De volgende ochtend staat er om 9 uur een fantastisch ontbijt voor ons klaar waar we uitgebreid van genieten. Na het ontbijt trekken we weer verder. Het zonnetje schijnt zowaar een beetje. Het is wat warmer dan gisteren dus je hoort ons niet klagen. Vandaag wat meer door het bos. We steken het mooie riviertje 'De Berkel' over.  We zien een grote schaapskudde. Zien en spreken ook nog enkele mede pieterpadwandelaars. Het lijkt ook wel een kastelenroute want we kwamen langs meerdere prachtige landhuizen. Even gepauzeerd bij een bankje om de restanten van meegenomen proviand te verorberen. Erg lang zitten doen we niet, het is toch te koud. Weer verder naar Vorden. Hier zijn we al rond twee uur.
Omdat we nog drie kwartier moeten wachten op de eerste trein gaan we even het dorp in. Een supersnelle koffie/plaspauze. 10 minuten lopen naar het station en nog even met z'n viertjes samenreizen tot Zutphen. Daar scheiden onze wegen. Het waren twee korte maar uitstekende trajecten om te doen in het winterseizoen. Volgende keer wandelen we weer in stukje noordelijker!

Hier is wel te zien dat deze etappes wel erg gemakkelijk waren. Nog energie over om even een sprintje te trekken!

Paddenstoelenwandeling.

2-3-4 oktober 2010
Etappe 3, 4 en 5.

Het is weer even nadenken en berekenen hoe het snelst, goedkoopst en effectiefst in het noorden van het land te komen.

We besluiten dat Frans en ik naar Schoonloo rijden daar de bus nemen naar Assen en vanuit Assen met de trein naar Groningen gaan. They en Marga zouden met de trein vanuit Arnhem naar Groningen gaan.

Uiteindelijk besluiten ook They en Marga naar Schoonloo te rijden en we zullen elkaar daar bij de bushalte treffen. Op het nippertje haalt iedereen de geplande bus. In Assen missen we net de trein maar nu hebben we tijd om hier even koffie te drinken. Daarna een kort ritje met de trein naar Groningen en starten maar.

Ongeveer kwart over twaalf - de regen is inmiddels opgehouden en vol goede moed beginnen we aan 21 wandelkilometers

In Groningen lopen we langs de Hoornse plas richting Zuidlaren. We kijken nog uit naar het bijzondere Wallhouse maar door de begroeiing kunnen we dit niet ontdekken. Bij Wolddeelen een korte koffiepauze. We lopen over bospaden, langs weidevelden, af en toe een verharde weg en de weg naar Zuidlaren is lang - erg lang. De eerste twee etappes in mei hadden we fluitend volbracht maar nu is het toch echt wat pittiger.

In Zuidlaren bewonderen we nog een prachtig hunnebed. Tenminste 3 van de 4. Frans wil geen stap verder zetten dan nodig en wacht tot wij zijn uitgekeken op het bankje.





Midden in het dorp moeten we nog even zoeken naar ons overnachtingsadres van vrienden op de fiets en eindelijk kunnen we onze voeten even uitstrekken op bed of verkoelen onder de douche.

Daarna lekker eten bij een restaurantje in het dorp. Het miezert een beetje de gehele avond - niet dat het erg is - want aan een avondwandelingetje hebben we geen behoefte meer.

Heel erg bijtijds liggen we in bed en na zo'n inspanning is het heel goed slapen.

De volgende ochtend heeft Mevrouw Nagel een lekker uitgebreid ontbijt voor ons klaargemaakt en we doen ons tegoed aan brood, beschuit, sinaasappelsap etc.

Er wachten ons vandaag weer 21 wandelkilometers dus meteen na het ontbijt trekken we verder.

De prachtige paddenstoelen op het dorpsplein gaan we weliswaar eerst nog even bewonderen.

We wandelen eerst nog even door Zuidlaren, een dorp met meerdere brinken. Daarna een landelijk stukje voornamelijk door het bos en al snel bereiken we een koffiegelegenheid. We hebben nog wel niet zo erg lang gewandeld maar dit terras kunnen we toch echt niet overslaan.

Weer verder door bos en hei, langs koeien,over vlonders en bruggetjes. Op een gegeven moment zijn Frans en ik They en Marga echt kwijt. Zij zouden bij het volgende bankje wachten. Het bankje kwam maar niet en uiteindelijk komen Frans en ik aan in Gasteren waar we meteen maar neerstrijken op een terrasje in de zon. Geen They en Marga, hier zouden ze toch echt wel gewacht hebben! Gelukkig is er de mobiele telefoon.  Tja, zij zittten toch echt op een bankje op ons te wachten. Het blijkt dat dit niet een bankje is waar de route langs loopt. Voor ons geen straf om uitgebreid op hen te wachten op dit terras in de zon.

Uiteindelijk vervolgen we weer uitgerust ons pad. De wandeling gaat o.a. over het Balloerveld, een uitgestrekt heuvelachtig heideveld waar het druk is op deze zonnige zondagmiddag. Daarna nog een stukje tot Rolde, einde etappe - maar wij gaan nog 3 kilometer verder naar een hotelletje in Anderen.

In Rolde pauzeren we nog even op een picknickplaats. Het wordt al heel zwaar om aan zo'n picknicktafel plaats te nemen. Gewoon stug doorlopen lukt nog wel maar wanneer de benen een halve meter moeten worden opgetild wordt er behoorlijk gekreund en gesteund. Nog even 3 kilometer over een mooi landelijk paadje en we arriveren op de plaats van bestemming. Wat heerlijk om uitgestrekt op bed te liggen en uitgebreid te douchen. Op pantoffeles en ontzettend stijf - tenminste ik wel - genieten we van een ontzettend lekkere, veel te luxe avondmaaltijd.

Op tijd naar bed en heerlijk slapen.

De reden van onze overnachting in Anderen is een bezoekje wat we gaan afleggen. We gaan even naar vrienden van They en Marga. Koffie drinken bij Co en Marianne die midden in Anderen een biologische boerderij beheren. Een gezellig maar ook bijzonder bezoek. Met zo veel inzet zo'n bedrijf beheren daar neem ik mijn petje voor af. Geen megastallen of enorme aantallen vee maar klein, dier- en mensvriendelijk. Er wordt gebruik gemaakt van een potstal - iets wat ik niet eens kende. Heel wat geleerd en ervaren deze ochtend. We moeten maar meer bezoekjes gaan afleggen tijdens deze tocht - dat maakt het wel extra bijzonder.

Na de koffie en rondleiding op de boerderij vertrekken we richting Schoonloo.

Even later haalt Co ons in, hij is op zijn fiets gesprongen. Ik heb mijn jasje laten liggen en dat brengt  hij maar snel even na. Heel veel paddenstoeken zien we onderweg, ook hele bijzondere.

Weer een fantastische dag, veel bospaden, door weilanden, prachtig weer en wonderlijk, het valt mee met onze stramme spieren. Tenminste op enkele plekken na.....

Geen terrasjes of cafeetjes vandaag maar dat deert niet. Het is niet zo'n lange wandeling. Ongeveer 15 kilometer. De rantsoenen uit onze rugzakken worden opgemaakt en al rond half 5 bereiken we Schoonloo waar we onze auto illegaal hadden geparkeerd bij een restaurant. Wanneer we geen bon op onze auto zit gaan we wat gebruiken op hun terras. Zo gezegd, zo gedaan, ze hadden onze auto's wel zien staan maar het was prima. Wat een vriendelijke mensen in het oosten des lands. Na een afspraak voor een volgende etappe rijden we moe maar zeer, zeer voldaan huiswaarts.

Het begin!

29-30 mei 2010
Etappe 1 en 2
Zaterdagochtend vroep op 29 mei vertrekken Frans en ik richting Arnhem. We gaan They en Marga ophalen.
Nou eigenlijk niet ophalen want we rijden met hun auto verder. Vanuit Arnhem met 1 auto naar Winsum. Daar aangekomen parkeren we bij het station, wandelschoenen aan en met een klein busje naar Pieterburen - het startpunt.
We zijn niet de enigen. Het kleine busje zit helemaal vol - het past precies!


In Pieterburen aangekomen is het toch echt tijd voor een kopje koffie.
En daarna begint toch echt de tocht.
De start van 464 kilometers wat verdeeld gaat worden over vele weekenden. Over een paar jaar hopen we de Sint-Pietersberg te bereiken.



Op deze foto zie je links het cafe:
"De buren van Pieter"
wat het officiele startpunt

is van het Pieterpad.

Deze eerste dag lopen we van Pieterburen via  Eenrum - Winsum naar Garnwerd.
Prachtig weids vlak Gronings landschap. We lopen voornamelijk op rustige verharde wegen. Uitzicht op veel weidevelden, wat houtwallen en fris begroeide bermen. Het is voorjaar en we hebben prachtig weer.
In ieder plaatsje zien we wel een molen. En wat opvalt is dat we door iedereen, jong en oud, zo vriendelijk worden gegroet.


Winsum blijkt op zaterdagmiddag een gezellig levendig stadje te zijn. Deze ochtend hebben we hier wel onze auto neergezet maar het stationnetje ligt aan de rand van het dorp zodat we niet hadden kunnen vermoeden hier zoveel levendigheid aan te treffen. Die auto laten we dus rustig staan, we komen daar niet eens in de buurt en na even op een terrasje gezeten te hebben en steunverband voor de voeten (van Marga) gekocht te hebben lopen we nog enkele kilometers verder naar Garnwerd.
In Garnwerd gaan we eten bij Herberg Hammingh. Het is er overvol en een drukte van jewelste, rennende obers en zo maar ze hebben nog een plaatsje voor ons. We mogen plaatsnemen aan de Stamtisch.
Het eten is voortreffelijk en na het eten lopen we nog 2 kilometer verder naar ons overnachtingsadres.
In Garnwerd nog even door 'het smalste straatje van Nederland'.
Smalste - ik vraag het me af - maar mooi is het wel!


In Fernwerd overnachten we bij een bijzonder bed & breadfast adres (tevens vrienden van de fiets).


Zondag 30 mei:
Om de beurt van de gezamelijke badkamer gebruik maken. Er logeert nog een ander stel met jong kind op dit bed and breakfast adres. Na een heerlijk ontbijt vertrekken we richting Groningen. We passeren het prachtige kerkje van Oostrum. We kunnen er niet naar binnen maar we bekijken en bewonderen wel uitgebreid deze mooie plek.

En zoals ik al op buienradar had gezien begint het rond 12 uur te regenen. Even schuilen onder wat bomen en uiteindelijk maar verder lopen. Even wordt het wat minder maar wanneer we Groningen naderen begint het te stortregenen. Nog maar weer wat schuilen onder bomen. Na een kwartiertje toch maar doorlopen want bomen zijn niet waterdicht en mijn jas ook niet. Tja, je kijkt wat minder goed om je heen en je verlangt wel erg naar een droge plek. De Martinitoren zien we van afstand en de Grote Markt passeren we snel. Bij een klein koffietentje in de buurt van het station doen we ons tegoed aan lekkere warma cappucino en al heel vertrekken we vanuit Groningen met de trein naar Winsum.
In Winsum ligt in de auto droge kleding, dat is zeer welkom. Goed idee van Marga. Iedereen heeft wel behoefte aan droge broek, sokken of iets dergelijks. Met elkaar terug richting Arnhem en Gouda. We zien uit naar de volgende etappes.